ستاره پایتخت

شفاف: «شما هر كدام‌تان هر گوشه‌اي از پرونده تان را بالا بزنيم، ديگر جايي در بين ملت ايران نخواهيد داشت.» اين بخشي از سخناني بود كه ديروز محمود احمدي‌نژاد رئيس‌جمهوري ايران پس از آنكه پيش‌ از آن گفته بود: «پيغام دادند كه پدرت را در مي‌آوريم»، بر زبان راند. «بگم بگم»؛ ادبياتي بود كه با محمود احمدي‌نژاد در فضاي سياسي كشور به راه افتاد و بقاي خود را مديون ادبيات مبهم و غبارآلود وي است.

 رئيس‌جمهور بدون آنكه نامي‌از افراد و سازمان‌ها ببرد بارها از پيغام‌هايي سخن گفته كه خواستار سكوت وي شده‌اند تا به‌زعم وي، نگذارند دولت به مسير خود ادامه دهد. احمدي‌نژاد اگرچه حتي در تبليغات رياست‌جمهوري انتخابات‌سال 1384 هم از مافياي قدرت و زور كه نمي‌گذارند درآمدهاي كشور به عدالت ميان همه اقشار تقسيم شود سخن مي‌گفت اما مهم‌ترين پروژه «بگم بگم» وي در زمان مناظره‌هاي انتخاباتي‌سال 1388 اجرا شد كه با درآوردن پرونده تحصيلي همسر يك كانديدا، ادعاهايي درباره وي مطرح كرد كه بعد از انتخابات هم كسي آن را جدي نگرفت و نامي‌از آن برده نشد.

دومين پروژه «بگم بگم» احمدي‌نژاد در‌سال گذشته و روز استيضاح وزير كار سابق به اجرا درآمد و وي اتهام‌هاي اثبات نشده‌اي را به برادر رئيس مجلس نسبت داد. در همان روز افشا شد كه احمدي‌نژاد صبح روز استيضاح پيام داده بود در ازاي ملغي شدن استيضاح وزيرش، نوار مربوط به برادر رئيس مجلس را فاش نخواهد كرد. سخنراني آن روز احمدي‌نژاد در آن روز، هم موجبات راي عدم اعتماد به وزيرش را فراهم آورد، هم رسانه‌ها نام يك‌شنبه سياه را بر آن نهادند و هم در سخنراني رهبر فرزانه انقلاب نكوهش شد. رهبر انقلاب آن سخنان را غيراخلاقي و غيرشرعي و البته غيرقانوني خواندند.

«بگم بگم»‌ها در طول تاريخ از مهم‌ترين‌هاي روش‌ها - البته غيراخلاقي- براي وادار كردن رقبا به سكوت بوده است. راويان پروژه‌هاي «بگم بگم» هم كسي نيست جز آناني كه به واسطه مسئوليتي كه توسط مردم برعهده آنها گذاشته شده، به اطلاعاتي دسترسي دارند كه علي القاعده فوق محرمانه و سري محسوب شده و اجازه دسترسي به آنها براي افراد محدودي ميسر است. مهم آنجاست كه افكار عمومي‌به واسطه دسترسي افراد به اين نوع اطلاعات «هرچه» آنها بگويند را، ولو به «دروغ» مي‌پذيرد. از همين روست كه «بگم بگم»‌گوهاي تاريخ همواره خود را در مقامي‌بالاتر مي‌بينند.

مهم‌ترين دليلي را كه مي‌توان براي «بگم‌بگم»‌ها يافت، تلاش براي توجيه «سوء مديريت»‌ها، «ناكارآمدي»‌ها و «ناكامي»‌هايي است كه دولت‌ها با آن دست به گريبانند. قاعده اينگونه است كه دولت به‌دنبال ادامه حضور خود در عرصه سياست است. علي‌القاعده براي اين حضور چاره‌اي نيست كه براي توجيه ناكارآمدي‌ها و بدقولي‌هاي خود توجيهي براي افكار عمومي‌داشته باشد و چه توجيهي بهتر از آنكه: «ماخواستيم؛ نگذاشتند.»

احمدي‌نژاد آنگونه كه هشت‌سال پيش‌ وعده داد، به ميدان آمده بود تا رفع كننده آن چيزهايي باشد كه امروز ديگران را عامل عملي نشدن آن وعده‌ها مي‌داند. پايان هشت‌سال حضور در بالاترين پست اجرايي كشور فرصت مناسبي براي پاسخگويي در حوزه‌هاي سياست داخلي، معيشت مردم، سياست خارجي و. . . است. چه خوب است كه مقامات محترم دولت به جاي انداختن تقصير بر‌گردن ديگران ، خود به ميدان آمده و پاسخگوي عملكرد خود باشند.